موضوع فصل دوم پادکست دوسیه، که مانند فصل اول گفتوگومحور است، تجربۀ تحصیل علوم انسانی در دانشگاههای برتر دنیاست. تمام مهمانان این فصل یا برای تحصیل در مقطعی خاص (ارشد یا دکتری) به خارج از کشور رفتهاند و یا برای گذراندن فرصت مطالعاتی. همه نوع رشتۀ علوم انسانی هم در این فصل میبینیم: از روانشناسی گرفته تا MBA، از فلسفۀ علم گرفته تا حقوق. همچنین مهمانهای این فصل در دانشگاههای متنوعی تحصیل کردهاند: از دانشگاه هومبولت آلمان بگیرید تا دانشگاه وریج آمستردام هلند؛ از مدرسۀ کسبوکار اینسید فرانسه بگیرید تا دانشگاه زوریخ سوییس.
https://hatefcenter.org/fa/wp-content/uploads/2023/01/فصل-دوم-پادکست-دوسیه-اندیشکده-هاتف-تجربه-تحصیل-علوم-انسانی-در-دانشگاههای-برتر-دنیا.jpg12801024اندیشکده هاتفاندیشکده هاتف2023-01-28 23:04:512023-02-04 10:47:39فصل دوم پادکست دوسیه به زودی منتشر خواهد شد…
«20 نفر دیگه رو ممنوعالورود کردن»، «حواست باشه از در شمالی خارج نشی، اونجا پر لباس شخصیه»، «ساعت 10، تحصن کف دانشکده رو یادت نره»، «امروز چهاردمین روز دستگیری …ه و هنوز ازش خبری نیست»، «دوباره با… تماس گرفتن و احضارش کردن دفتر پیگیری»، «فردا بازم تجمع هست؟»، «نیروهای جدید حراست چقدر بد برخورد میکنن!»، «مجوز برنامۀ… باز هم لغو شد!»، «دیشب ریختن خونۀ … و با همۀ وسایل الکترونیکیش بردنش»…
جملاتی از محاورات روزمرۀ یک دانشجو در ترم پاییز 1401. هیچ دانشجویی، و در واقع هیچ دانشگاهی، آمادگی چنین فشار اجتماعیسیاسی ناگهانی را نداشت. بعد از دوسال تحصیل مجازی، تازه وقت آن رسیده بود تا دانشجویان در عرصۀ حقیقی با همدیگر روبرو شوند؛ هیچکدام توقع این را نداشتند که در این اولین مواجهه، باید کنار یکدیگر برای چنین بحرانهایی چارهاندیشی کنند. تشکلها و گروههای دانشجویی بعد از دوازده سیزده سال و بدون هیچ آمادگی قبلی، باید عهدهدار کنشها و گفتارهایی بهواقع سیاسی میشدند؛ این توقع از آنان دیگر مانند سالهای قبل فرمالیته نبود؛ بعد از 88، هیچکدام از گروههای دانشجویی چنین مسئولیتی بر دوش خود احساس نکرده بود. هیچگونه کنش دانشجویی اینطور پتانسیل رسانهایشدن و عمومیتیافتن در بین مردم را نداشت. کافی بود قدری در دانشگاه شناختهشده میبودید و توییتی اعتراضی میزدید تا ایراناینترنشنال و بیبیسی از شما قهرمانی آوانگارد میساختند. البته دیگر نیازی به اشاره نیست که دوستان داخلی هم همینقدر حساس بودند!
تولید و انتشار فصل اول پادکست دوسیه به اتمام رسید. به نظرم آمد حالا که در مقطع زمانی بین پایان انتشار فصل اول و شروع انتشار فصل دوم هستیم، یادداشتی بنویسم و نکاتی را توضیح دهم. بعضی از این نکات اشاره و واکنش به بازخوردهایی است که در طول این مدت از مخاطبان گوناگون گرفتهایم و بخش دیگر این نکات شاید گفتوگویی با خود محسوب شود؛ از این جهت که حالا که بخشی از مسیر را آمدهایم، بیشتر برایمان مشخص شده که دوسیه چیست و قرار است چه کند.
نه یک شنوندۀ صرف، بلکه یک شنوندۀ منتقد
فصل اول پادکست دوسیه صرفا یک تریبون ساده نیست. قرار نبود مهمانهایی بیایند و ما میکروفونی جلوی آنها بگذاریم تا صدای آنها را بشنویم و بروند. قصد ما این بود که مواضع این افراد را نقد کنیم، به پرسش بکشیم و حتی زیر سوال ببریم. از نظر ما این نکته از دو جهت حائز اهمیت است. جهت اول اینکه موضع دوسیه تا حدودی مشخص میشود: موضع دوسیه این نیست که مهمانهای فصل اول حرفهای درستی زدهاند. من و دوستانم که در اندیشکدۀ هاتف مشغول مطالعه و پژوهش هستیم، شاید با بعضی از مهمانهای فصل اول چیزی در حدود ۱۰ درصد هم اشتراکنظر نداشته باشیم. جهت دوم که به دنبال جهت اول میآید این است که لیست مهمانان دوسیه، جهتگیری فکری ما را مشخص نمیکند. دعوت از یک مهمان به پادکست دوسیه به معنای تأیید مواضع او نیست، در نتیجه خواهش ما از مخاطب این است که ما را بر اساس لیست مهمانان مورد ارزیابی قرار ندهند، بلکه از طریق نوع دیالوگی که با این مهمانان برقرار کردهایم و قوت و قدرت چالشهای نظری که در مقابل آنها قرار دادیم ارزیابی کنند.
https://hatefcenter.org/fa/wp-content/uploads/2023/01/فصل-اول-پادکست-دوسیه.jpg15001500علی سلطانزادهعلی سلطانزاده2023-01-09 13:05:522023-03-30 23:29:41توضیحاتی دربارۀ فصل اول پادکست دوسیه
